TAŞ




Soğuk mezar taşları,
Parlak çeliğin yüzü gibi
Bir kılıç kadar keskin.
Sessizlik, mezarlıkları kaplayan bir sessizlik
Hayır, ölülerin sessizliği değil, onlar zaten gittiler
Konuşanların, konaşabilecek gücü olan dermanı olmayanların sessizliği
Onlar öldüler ve biz birer birer taşlara dönüştük
Mezar taşlarına
Ölü toprağı serili mezar taşlarına
Unut geçmişi, hatıralar geride kaldı, hatırlama
Her gün taşa kesti yüreğin
Taş, soğuk ve parlak bir taş
Durağan, dinleyen ve konuşamayan.
Önce ağzın kapandı, sustun
Sonra gözlerin,
- Görmemek en iyisi
-Kulaklarım bana yeter nasıl olsa ziyanı yok
Ziyanı yok
Duymasak da olur.

Cihan Kırmızıgül'e karşı taşlaşan adalet üstüne

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder