Küçücük bir çocukken daha gözlerimi yeni açmıştım hayata
Köy okulundan şehre gittim
Kimseyi ne bilir ne tanırdım
Ne şehri görmüştüm, ne koca koca evleri, yolları, arabaları, insanları.
Annem pazara götürmüş zamanın birinde, kaybolmuşum,
Kalabalığın arasında yapayalnız ağlamışım.
Bize okumaktan çok koşmayı öğrettiler köyde
Zeytin çapalamayı.
Babam kızdı okuyacak dedi.
Şehre gönderdi okuyayım büyük adam olayım diye.
Korktum yine kaybolmaktan şehirde.
İnsanlardan korktum, sevemedim.
Ne yazmam iyiydi şehirli çocuklar kadar ne okumam
Kıskandım,
Dert ettim, yalnızdım ve evimden uzak
Yazılarımı yetiştiremedim, elim ağır.
Bir gün hastalandım karnım ağrılar içinde
Nasıl unuturum o günü,
Öğretmenim elimden tutup yatırdı beni yatağa
“Ben buradayım merak etme”
Merak etme dedi
Merak etmedim.
İnsanları sevdim.
*Örtmenler günü vesilesiyle.
(Fotoğraf Guy Degend)
(Fotoğraf Guy Degend)
